Fizykoterapia

shutterstock_cat

Jest to metoda leczenia instrumentalnego, która wykorzystuje specjalistyczne urządzenia. Składa się z:

  • Ciepło / zimnolecznictwa
  • Sonoterapii (ultradźwięki)
  • Elektroterapii
  • Laseroterapii
  • Hydroterapii
  • Magnetoterapii
  • Terapii falami uderzeniowymi (EWST)

 

 

Zimnolecznictwo

Jest techniką o działaniu przeciwbólowym, ograniczającym powstawanie oraz likwidującym obrzęki, zmniejszającym stan zapalny. Do zabiegów zimnoleczniczych wykorzystuje się okłady (cold pack), wodę (zimna hydroterapia), rękawy uciskowe (zabieg łączący zimno i działanie przeciwobrzękowe), aparaty wydzielające gazy chłodzące (krioterapia), masaż lodem. Podstawowym wskazaniem do zimnolecznictwa są urazy ostre narządu ruchu (np. skręcenia stawów, naderwania więzadeł, ścięgien czy mięśni).

 

Ciepłolecznictwo

Ciepło powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych, lokalne przekrwienie, znosi nadmierne napięcie mięśniowe, przykurcze mięśniowe, uelastycznia tkanki miękkie i działa przeciwbólowo. Najprostszymi metodami aplikowania ciepła są okłady (hot packs), lampa emitująca promieniowanie podczerwone (Sollux) i woda (ciepła hydroterapia), powodują one powstanie ciepła powierzchownego (do 1 cm). Do wytworzenia ciepła w głębszych partiach tkanek mogą być wykorzystane ultradźwięki. Podstawowym wskazaniem do ciepłolecznictwa są schorzenia aparatu ruchu w stadium przewlekłym.

 

Ultradźwięki

Ultradźwięki są falami dźwiękowymi o częstotliwości przekraczającej granicę słyszalności ucha ludzkiego. Ich wpływ na organizm zwierzęcia jest dwojaki: w trybie ciągłym wytwarzają głębokie ciepło w tkankach, natomiast w trybie pulsacyjnym działają jak mikromasaż. W aspekcie praktycznym manifestuje się to jako działanie rozluźniające tkanki miękkie, ograniczające skurcze i wzmożone napięcie mięśni oraz działanie przeciwbólowe. Wskazaniem do stosowanie ultradźwięków są naciągnięcia, naderwania ścięgien, mięsni, torebek stawowych i więzadeł. Są również stosowane w chorobach zwyrodnieniowych stawów.

 

Elektroterapia

W medycynie weterynaryjnej wykorzystuje się dwie metody elektroterapii: TENS i EMS.

 

TENS (Transcutaneus Electrical Neuro-Stimulation)

Głównym działaniem TENS jest efekt przeciwbólowy osiągany za pośrednictwem mechanizmu bramki kontrolnej bólu (gate control), a także poprzez wydzielanie endorfin i enkefalin (hormonów o działaniu przeciwbólowym). TENS może być stosowany w przypadku bólu każdego pochodzenia, od bólu o typie nadostrym do przewlekłego.

 

EMS (Elektromiostymulacja)

Zadaniem EMS jest pobudzenie mięśni do skurczu, wzmocnienie mięśni, poprawa ich odżywienia i odporności na zmęczenie. EMS jest wskazane w przypadku atrofii mięśni w przebiegu licznych schorzeń ortopedycznych i neurologicznych, a także w sytuacji, gdy ruch w stawie jest przeciwwskazany, w celu zapobiegania zanikowi mięśni.

 

Laseroterapia

Laser wykorzystywany w celach leczniczych to tzw. miękki laser charakteryzujący się małą mocą. Laser ma działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwobrzękowe oraz przekrwienne. Najczęściej jest wykorzystywany w przypadku naderwań, naciągnięć mięśni, procesach zapalnych stawów, chorobach zwyrodnieniowych stawów, a także w przypadku trudno gojących się ran.

 

Hydroterapia

Terapia w środowisku wodnym wykorzystuje następujące właściwości wody: wypór hydrostatyczny, który umożliwia odciążenie bolesnych stawów, ciśnienie hydrostatyczne, działające przeciwobrzękowo oraz lepkość i opór, które utrudniają wykonywanie ruchów. Dzięki tym właściwościom zwierzęta niedowładne lub o bardzo słabych mięśniach są w stanie poruszać własnymi kończynami, co wpływa na wzmocnienie mięśni. Oprócz tego dzięki hydroterapii uzyskujemy poprawę wytrzymałości i odporności mięśni na zmęczenie, jak również wzrost wytrzymałości układu sercowo – naczyniowego. Ciepła woda działa relaksacyjnie na tkanki i uśmierza ból. W zakresie zabiegów hydroterapeutycznych wykonuje się marsz na podwodnej bieżni ruchomej, pływanie w głębokiej wodzie oraz kinezyhydroterapię (ćwiczenia bierne w wodzie).

 

Magnetoterapia

W ramach magnetoterapii zawarte są dwa rodzaje działania terapeutycznego: magnetoterapia wykorzystująca dynamiczne pole magnetyczne skrajnie małej częstotliwości ale o wyższej wartości indukcji (natężeniu) i magnetostymulacja wykorzystująca pole magnetyczne o dużej częstotliwości, ale o niskiej wartości indukcji (natężenie wynosi w przybliżeniu wartość indukcji pola ziemskiego). Zarówno jedna jak i druga metoda ma działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, przyspieszające procesy regeneracji tkanek miękkich, a także przyspieszające zrost kostny. Ważną zaletą magnetoterapii jest to, iż elementy metalowe (np. drut śródszpikowy, płytka zespalająca) nie stanowią przeciwwskazania do ich wykonywania. Wskazana jest ona natomiast w przypadku chorób zwyrodnieniowych, złamań kości, naderwania ścięgien, więzadeł, trudno gojących się ran oraz w chorobach neurologicznych.

Pozaustrojowe fale uderzeniowe
ESWT  (extracorporeal shock wave therapy)

Są to bardzo krótkie fale akustyczne o małej częstotliwości (infradźwięki), ale o bardzo dużym ciśnieniu. Posiadają bardzo dużą energię. Mechanizm ich działania nie jest jeszcze do końca poznany, natomiast zauważalny jest efekt rozgrzewający, długotrwale przeciwbólowy oraz powodujący przekrwienie. Wskazaniem do stosowania tej metody terapeutycznej są schorzenia ścięgien i więzadeł w fazie chronicznej, schorzenia degenerujące stawów i opóźnienia osteosyntezy.